षष्ठं विकटमेवच

 

हे ओंकारस्वरुपा, अनाथनाथा, तूला वंदन आणि तुला नित्यवंदना देण्याचं भाग्य तू मला दिलंस याबद्दल मी कृतज्ञ आहे.

तुझा विचार करावा तितका तू अनाकलनीय वाटतोस रे! जरी तू विश्वातील प्रत्येक गोष्टीचा 'मूळारंभ आरंभ' असलास तरीदेखील तुला समजुन घेण्यासाठी कोठुन सुरुवात करावी हेच उमगत नाही.

माझ्या मनोलहरी अशा अस्ताव्यस्त झाल्यावर तूच त्यांना आवरुन घेतोस.

हे गौरीसुता,तुझ्या नित्यस्मरणाने माझा प्रत्येक शब्द, प्रत्येक विचार आणि प्रत्येक कृती अशी

'गणेशसुत्रा'मध्ये बांधली जावो.

श्रीकुल

भाद्रपद शु. नवमी शके १९४२

27/8/2020