एकादशं गणपतिं

 हे गणाधिपा, वत्सला तुझ्या चरणकमलांवर माझं मस्तक टेकवितांना

अपूर्व अनुभूती प्राप्त होते आहे रे!

दशदिसांच्या उत्सवात माझ्या अस्तित्वाच्या दशदिशा उजळुन निघाल्या आहेत. चोहिकडे मला 'गणेशप्रभा' फाकलेली दिसते आहे. मी अंतर्बाह्य मोहरुन गेलो आहे. हा माझ्या अंगणी फुललेला 'गणेशऋतु' अक्षय रहावा.

आज उत्सवमूर्तीचं विसर्जन.

आज असं का करेनास कि विसर्जन माझंच व्हावं. जाणीवांची जळकट कोळिष्टकं विरून जावीत आणि नेणीवतेचं निरभ्र आकाश व्हावं खुलं.

आपुल्याच मरणाचा अनुपम्य सोहळा बघुं देत मला. मी-तू पणाची बोळवण व्हावी.

अंतर्यामी उरावं केवळ लखलखतं 'गणेशतत्व'.

तुझ्या रुपवर्णनांत गुंग असणारा 'मी' हलकेच विरघळुन जावा तुझ्याच स्वरुपात.

असं दिव्य एकरुपत्व अनुभवावं या आत्म्यानं.

गं गणाधिपतये नमः

गं गणाधिपतये

गं

गं

गं

इतकीच 'श्रीशिल्लक' रहावी.

श्रीकुल

भाद्रपद शु. चतुर्दशी शके १९४२

1/9/2020