दशमं तु विनायकम

 हे शुभंकरा, शुभानना माझा अविनाशी आत्मा आणि विनाशी देह यांचं प्रतिनिधित्व करणारे माझे दोन्ही हात तुझ्यासमोर कायम जोडलेले असु देत.

विदेहातुन देहमार्गे पुनःश्च विदेह अवस्था हा जो माझा प्रवास आहे . त्यामध्ये स्वकर्मांचे अडथळेच फार.

हे सर्व पार करण्यासाठी नायकत्व असावं लागतं आणि ते निभवावं लागतं.

हेच मला तु कायम सांगतो आहेस.

माझ्यातल्या न-नायकाला नायकात परिवर्तित करणं तुलाच जमतं रे बाबा!

सिंदुरवदना, माझा हरेक विचार,हरेक शब्द, हरेक कृती माझ्यातील नायकाला या 'विनायका'ला शोभा देणारी असावी.

ईतकं तर तू देशीलच!

होय ना?

श्रीकुल

भाद्रपद शु. द्वादशी शके १९४२

30/8/2020